Nathalie Ledoux - praktijk De gevoelensboom, begeleiding voor kinderen en ouders

Praktijk
De gevoelensboom

Do not teach your children never to be angry,
teach them how to be angry 
_ Lyman Abbot _ 

Als ouder wil jij het beste voor jouw kind. Je hoopt dat jouw kind zich gelukkig voelt, geen zorgen heeft, veel zelfvertrouwen,...

Je merkt al een tijdje dat er iets aan de hand is. Razendsnel kan jouw lief kind veranderen in een kind vol woede. Scheeuwen, met de deuren slaan, slaan, met het hoofd bonken,... waarvan jij niet weet wat de oorzaak is. Jouw kind krijgt het jou niet uitgelegd. Jij voelt je bezorgd en radeloos omdat je niet weet hoe jij je kind kan helpen.

Voelt mijn kind zich wel gelukkig? Voelt hij zich goed in zijn vel? Zijn er zaken gebeurd die we niet weten? Wat is de oorzaak van zijn gedrag?

Het maakt niet uit wat je doet: rustig blijven, negeren, straffen,... Niets lijkt te helpen. 

Praktijk De gevoelensboom

Herken je dit?

Net op het moment dat jullie moeten vertrekken in de ochtendrush begint jouw kind te huilen en te schreeuwen: ‘Ik wil niet naar school’. Terwijl je helpt om zijn jas aan te trekken, probeer je te luisteren wat er aan de hand is. Jouw kind stribbelt tegen, wil zijn jas niet aantrekken, vertelt ook niet waarom hij niet naar school wil. Ondertussen hou jij de klok in de gaten en besef je dat je nu echt moet vertrekken. Na lang getrek en gesleur gaat hij eindelijk met je mee. In de auto blijft hij verder huilen en roepen, hij roept je toe dat je een stomme mama bent. Achter het stuur van de wagen probeer je zoveel mogelijk de kalmte te bewaren, maar soms verlies je wel eens je geduld en schreeuw je terug dat het genoeg is. Achteraf heb je hier spijt van. 'Wat is er toch aan de hand met mijn kind?'

Het is bedtijd. Je kind doet zijn pyjama aan, poetst de tanden en gaat naar het toilet. So far, so good. Eénmaal in bed probeert hij extra tijd te krijgen. Hij wil nog een verhaaltje, nog een zoentje, nog wat water drinken,... Jij bent ondertussen doodop en wil dat hij gewoon gaat slapen zodat jij rustig nog wat kan opruimen. Je bent nog niet helemaal beneden en je kind staat al naast je. ‘Nee é, hij slaapt nog niet! Je houdt echt wel van hem maar nu even niet. Je hebt nog zó veel te doen vanavond, en hier lig je stokstijf te liggen totdat hij eindelijk slaapt omdat je bang bent dat hij anders weer een bui heeft. ‘

Het is het einde van je werkdag. Vlug spring je de auto in om de kinderen op te halen op school of de opvang. Op de terugrit naar huis begint je kind te roepen, te huilen, geeft het een slag in het gezicht van je andere kind,... Je probeert de situatie te bedaren, begrip te tonen voor beide kinderen. Maar je weet niet welk kind je het meest aandacht moet geven. Wanneer je thuis komt, blijft jouw boze kind tegenstribbelen. Hij gooit zijn boekentas op de grond, laat zijn jas gewoon vallen en gooit zichzelf in de zetel. Je probeert allerlei zaken uit in de hoop dat er terug rust komt: lief vragen wat er aan de hand is, roepen dat je kind moet luisteren, negeren, naar zijn/haar kamer sturen,... Niets lijkt te helpen. Elke dag is het hetzelfde liedje en nu heb je het wel gehad. Soms blijf je gewoon wat langer op je werk om dit avondscenario uit te stellen. Zo kan het toch niet verder? Wat als het nog erger wordt? 

Jouw kind speelt op de tablet tot jij lief vraagt om te stoppen met spelen. Wanneer je terugkomt in de living, merk je echter dat hij nog steeds aan het spelen is. Je herhaalt nog eens dat hij moet stoppen, want je wilt niet dat ze steeds achter een scherm zitten. Hij vertelt je straks te stoppen wanneer zijn spel ten einde is. ‘Ah nee, ik zeg je nu te stoppen. Doe nu gewoon eens wat ik je vraag.’ Hij begint naar je te schreeuwen, gooit de tablet in de zetel en roept je allerlei ‘lelijke’ scheldwoorden toe. Moedeloos vraag jij bij jezelf af hoe het verder moet. Waarom doet jouw kind niet wat jij vraagt? 

 

Hoe nu verder?

Als je nu geen actie onderneemt, dan vrees je dat je kind zijn gevoelens niet op een gepaste manier leert te uiten, waardoor hij met weinig zelfvertrouwen opgroeit. Door zijn negatief zelfbeeld en -vertrouwen durft jouw kind niet voor zichzelf op te komen. Wat als hij zich laat beïnvloeden door de verkeerde vrienden of helemaal geen vrienden heeft?

Praktijk De gevoelensboom

"Vraag jij je wel eens af welke aanpak jouw kind nodig heeft?"

Review

“Nathalie is een (spel) therapeut in hart en nieren. Ze laat de antwoorden en acties vanuit jezelf komen. Doordat Nathalie de gevoelens en moeilijkheden onder woorden brengt, komt er (h)erkenning waardoor er verandering mogelijk wordt. Haar sterkte uit zich in haar rustige en respectvolle manier van overbrengen van nieuwe inzichten. Ze biedt kansen om te oefenen met nieuwe vaardigheden en een nieuw zelfbeeld zodat deze op lange termijn verankerd blijven. “
_ Sara

“Ik vond het een zeer positieve ervaring om met jou samen te werken. Toen ik bij jou kwam op oudergesprek had ik nooit het gevoel dat je ons beoordeelde. Ik kon zeggen wat ik voelde en wat ik dacht. Je deed me nadenken over bepaalde zaken en gaf mij tips die ik kon uitproberen.Je respecteerde ook altijd mijn dochter haar privacy door bepaalde zaken wel/ niet te vertellen over haar sessies.

Die aanpak (je neutraal opstellen) heeft ervoor gezorgd dat mijn dochter en ik dichter naar elkaar konden toegroeien. Je benoemde de positieve zaken en communiceerde eerlijk over onze vooruitgang. “_ Jasmien

Anderen zeggen

Volg me op sociale media

18163221067246011.jpg
17935381858690983.jpg
18204606412155760.jpg
17939382053128298.jpg
Nathalie Ledoux - Praktijk De gevoelensboom, begeleiding voor kinderen en ouders

Nathalie Ledoux

psychologisch consulent en speltherapeut

Contact 

 

Knokstraat 49

 8792 Waregem (Desselgem)

0479 75 42 97 

nathalie@degevoelensboom.be

  • Instagram
  • Facebook

Bedankt voor je berichtje!